Z Wojciechem Woźniakiem -prezesem spółki PEKLIMAR, inicjatorem klastra mięsnego-rozmawia Bożena Skarżyńska

Grupa robocza klastra, zawiązanego przy SRW RP, liczy 9 członków, wśród nich jest spółka Peklimar. Co spowodowało, że prezes dużej firmy mięsnej, w której na co dzień trzeba rozwiązywać wiele proble­mów związanych z produkcją, dystrybucją i sprzedażą, zdecydował się na przewodniczenie przedsięwzięciu, nowemu i nowatorskiemu w pol­skiej branży mięsnej?
-    Jesteśmy na początku drogi w budowaniu inicjatywy klastrowej i, mimo dużych barier, pozostaję optymistą co do realizacji całe­go projektu. Nie chcę przypisywać sobie roli przewodniczącego, jestem tylko inicjatorem całego przedsięwzięcia i marzy mi się zintegrowanie branży wokół wspólnego celu, jakim jest dobry wizerunek polskiego sektora mięsnego. Mam nadzieję, że w przy­szłości, dzięki funduszom unijnym i współdziałaniu, wykreujemy rozpoznawalną markę produktów wędliniarskich za granicą. Szwajcarzy mają zegarki, Niemcy - samochody, Francuzi - sery i wina. Dlaczego Polska nie mogłaby mieć wędlin?
• Jakie korzyści może przynieść dobrze rozwinięty klaster przemysłowy w branży spożywczej, aby osiągnąć zakładane przez Pana cele?
- Podstawową zasadą klastrową jest działanie różnych instytucji na rzecz wspólnych celów oraz wzajemnych korzyści. Wszyscy uczestnicy muszą zrozumieć, że tylko integracja wzajemnych powiązań może przynieść efekt tzw. synergii. W naszej branży istnieje ogromny obszar działań pomiędzy nauką, przemysłem oraz instytucjami samorządowymi. Katalizatorem tych powiązań powinny być organizacje branżowe, jak choćby Stowarzyszenie Rzeźników i Wędliniarzy RP. Dotychczas mamy bardzo ubogie doświadczenie w tej materii, dlatego musimy to jak najszybciej nadrobić.
• Inne związki branżowe podjęły lub zamierzają podjąć podobne ini­cjatywy. Czy nie uważa Pan, że jest to rozpraszanie się w różnych kie­runkach?
- Wszystkie organizacje mają podobny cel: zrobić coś dla branży, dla firm zrzeszonych w danym związku lub stowarzyszeniu. Ja pa­trzę na problem globalnie. Dlatego uważam, że wszystkie organi­zacje powinny usiąść do stołu i porozmawiać o problemach branży, aby w konsekwencji wypracować wspólne stanowisko w działaniu. Jestem przekonany, że klaster może być tą platformą, która połączy wszystkich w jeden wspólny cel.
• Jakimi argumentami chciałby Pan zachęcić i przekonać szefów zakła­dów mięsnych, produkujących wyroby Premium, że warto włączyć się do inicjatywy klastrowej?
- Klaster jest otwarty’ dla wszystkich przedsiębiorców, nie tylko dla producentów marek wysokopozycjonowanych. Zarządzanie wspólną marką Premium może być jednym z projektów, natomiast w ramach klastra mogą być realizowane różne przedsięwzięcia, jak choćby podnoszenie konkurencyjności poprzez optymalizację kosztów energii w zakładzie, lepsze zarządzanie zużyciem wody czy optymalizację organizacji pracy. Takie projekty wymagają wspólnego działania przedsiębiorców i instytucji naukowych.

• Jakie korzyści dla Spółki Peklimar widzi Pan w tym przedsięwzięciu?
-    Choć jesteśmy dumni ze swoich osiągnięć i pozycji tynkowej, to myślami wybiegamy w przyszłość i widzimy także zagrożenia. Jeśli nie wprowadzimy standardów produkcji na światowym po­ziomie, to możemy obawiać się‚ wyparcia nas przez wielkie kor­poracje. Globalny biznes nie kieruje się sentymentami, a kolejne rządy nie prowadzą polityki promującej polski kapitał i rodzime przedsiębiorstwa. W zdrowej, zrównoważonej gospodarce ogrom­ną rolę odgrywają małe i średnie firmy rodzinne, które są najmniej narażone na wszelkie cykle gospodarcze. Mam nadzieję, że firma Peklimar znajdzie trwałe miejsce na rynku, a działanie w ramach projektów klastrowych zaprowadzi nas do tego celu.
• Jest Pan pod wrażeniem funkcjonowania francuskiego klastra mię­snego Inno Viandes. Czy wizyta w Clermont-Ferrand przyniosła takie informacje, które zdecydowały o zaangażowaniu się w budowanie pol­skiego klastra?
-    Inicjatywa zbudowania klastra powstała dużo wcześniej, ale wy­jazd do Francji był przełomowym momentem w myśleniu o tym przedsięwzięciu. Francuski klaster działa od prawie 20 lat i jest to jedna z największych inicjatyw tego typu w Europie. Skupia po­nad 300 przedsiębiorców, instytuty naukowe, organizacje branżowe oraz samorządy, a także rolników. To łańcuch powiązań kooperacyjnych zbudowany po to, by wspierać rodzimy biznes. W prak­tyce jest realizowanych od kilku do kilkunastu projektów rocznie, począwszy od małych projektów technicznych czy technologicz-nych, po budowanie i zarządzanie wspólną marką. Korzyści mają wszyscy: rolnicy, bo uzyskują stabilną i wyższą cenę; przetwórcy, bo mają stabilny rynek zbytu oraz konsumenci, bo kupują produkt o lepszych standardach jakościowych.
• Czy takie przedsięwzięcie sprawdzi się w Polsce, gdzie branża mięsna jest rozdrobniona i zarazem złożona z bardzo dużej liczby podmio­tów?
- To jest mit, że małe i średnie przedsiębiorstwa nie mają racji bytu w nowoczesnej gospodarce. Proszę zauważyć, że ostatnio naj­większe problemy finansowe mają molochy tego świata. Dlatego trzeba wspierać małe i średnie firmy, wykorzystując szeroki wa­chlarz funduszy unijnych. Inna kwestia, to umiejętność wspólnego działania tej rzeszy firm. Jest to problem, ale też wyzwanie. Bardzo ważną rolę powinna odegrać właściwa komunikacja i informo­wanie o możliwościach wsparcia finansowego w ramach różnych projektów, w tym przede wszystkim klastrowych.
W ramach szerokiej edukacji, SRWRP podjęło już inicjatywę zor­ganizowania ogólnopolskiej konferencji dla branży mięsnej oraz dla instytucji, które powinny ze sobą współpracować. Na konferen­cję zostaną zaproszeni przedstawiciele klastra francuskiego, któ­rzy podzielą się swoimi doświadczeniami i osiągnięciami. Będzie to także okazja do szerokiej dyskusji wśród przedstawicieli środo­wiska biznesowego i naukowego. Już dziś zapraszam do udziału w tej konferencji. O jej terminie wkrótce powiadomimy.