 Województwo Pomorskie od końca grudnia ubiegłego roku posiada 105 potraw wpisanych na Listę Produktów Tradycyjnych, tym samym znaleźliśmy się na pierwszym miejscu w kraju pod względem liczby zarejestrowanych produktów tradycyjnych.
Zgodnie z przepisami ustawy o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych prawo do umieszczenia na Liście Produktów Tradycyjnych mają produkty, których jakość lub wyjątkowe cechy i właściwości wynikają ze stosowania tradycyjnych metod produkcji, za które uważa się metody wykorzystywane od co najmniej 25 lat. Podstawą ubiegania się o wpis jest wykazanie 25-letniej tradycji wytwarzania produktu. Nie oznacza to, że podmiot zgłaszający produkt do wpisu na listę musi produkować go przynajmniej od 25 lat, chodzi bowiem o wytwarzanie produktu przez ten okres ale niekoniecznie przez tego samego producenta.
Produkty, które mogą zostać wpisane na Listę Produktów Tradycyjnych, zostały podzielone na dziesięć kategorii: sery i inne produkty mleczne, mięso świeże oraz produkty mięsne, produkty rybołówstwa w tym ryby, orzechy, nasiona, zboża, warzywa i owoce (przetworzone i nie), wyroby piekarnicze i cukiernicze, oleje i tłuszcze (masło, margaryna itp.), miody, gotowe danie i potrawy, napoje (alkoholowe i bezalkoholowe), inne produkty. Lista Produktów Tradycyjnych publikowana jest na stronie internetowej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi www.minrol.gov.pl oraz raz w roku w dzienniku urzędowym, w którym zamieszczane są informacje wyłącznie o tych produktach, których wnioski zostały złożone w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi w terminie do końca lutego danego roku.
Lista Produktów Tradycyjnych - Województwo Pomorskie, kategoria: Mięso świeże oraz produkty mięsne:
Okrasa z gęsiny / òbòna

Na liście produktów tradycyjnych od 28 lutego 2006 roku. Po kaszubsku nazywana òbòną – to przysmak kaszubski przyrządzany z mięsa piersi gęsi wraz z kośćmi, posiekanego tasakiem. Do siekania okrasy gęsiej na Kaszubach stosowano specjalną drewnianą nieckę, tak zwany skrzynówek.
Tak jak dawniej, również i obecnie Kaszubi przygotowują piersniczi (pierśniki) zwane półgęskami – wycięte piersi gęsi. Tradycja ta sięga czasów, gdy nie było jeszcze innej możliwości przechowywania mięsa niż tylko peklowanie i wędzenie. Kaszubi często używali i używają tłuszczu gęsiego lub kaczego jako omasty do zup (zôcerka z òbòną), kapusty lub jako dodatku do gotowanych ziemniaków. Na Pomorzu ludność chłopska część wyhodowanych gęsi przeznaczała na domowe potrzeby. Pieczono je, a wytopionego smalcu używano do kraszenia potraw.
Na Pomorzu wśród mięs szczególną rolę odgrywało ptactwo, a zwłaszcza (słynna niegdyś w krajach niemieckojęzycznych i do dziś znana w Niemczech) gęś pomorska. W kaszubskich zagrodach hodowano kiedyś stada gęsi, które były wypasane na wolnym powietrzu. Pomorskie gęsi, przyrządzane na wiele sposobów, stanowiły i stanowią nadal ważny element świątecznego stołu czy dodatku do posiłków codziennych.
Teresa Suchodolska, Departament Środowiska, Rolnictwa i Zasobów Naturalnych, Urząd Marszałkowski Województwa Pomorskiego
|